.. :: It took a moment before I lost myself in here :: ..

Once there were valleys where rivers used to run
ณ ครั้งนั้นหุบลำธารผืนนาวาเคยไหลริน

Once there were blue sky with white clouds high above
ผืนนภาแลสดใสเมฆินทร์พริ้วลิ่วงดงาม

Once they were part of an everlasting love
ในยามนั้นเคยมีรักมั่นหวังนิรันดร์สถิตอยู่มิรู้วาย

We were the lovers who strolled thro’ green fields
และสองเราเคยเกาะเกี่ยวเคียงกายในท้องทุ่งแสนงดงาม

Green fields are gone now parched by the sun
หากทว่า ณ บัดนี้ ทุ่งหญ้าเขียวขจีได้โรยเลือนด้วยรพี

Gone from the valleys where rivers used to run
หาได้มีในสายธารเคยไหลหลั่ง

Gone with the cold wind that swept into my heart
จากไปพร้อมสายลมหนาวพัดบาดใจ

Gone with the lovers who let their dreams depart
พร้อมคนรักซึ่งจากไป ทิ้งไว้เพียงซากฝันที่อับปาง

Where are the green fields that we used to roam
นี่หรือเล่า คือทุ่งหญ้างามที่เราเคยเคียงคู่กัน

I’ ll never know what made you run away
ฉันไม่เคยรู้ ว่าใยเธอจึงถอนตัวเมินห่าง

How can I keep searching when dark clouds hide the day
นี่ฉันต้องพร่ำเพียรตามหาทั้งที่มืดมนอับจนหนทางเช่นนั้นหรือ

I only know there’ s nothing here for me
เมื่อไม่เหลือสิ่งใดแล้ว ณ ที่นี้

Nothing in this wide world left for me to see
แม้นโลกาแสนกว้างใหญ่กลับช่างไร้ค่าหากชีวานี้ไร้ซึ่งเธอ

But I’ ll keep on waitin’ til you return
แต่ทว่าฉันจะยังคงเฝ้ารอจนตัวเธอคิดหวนกลับ

I’ ll keep on waitin’ until the day you learn
ฉันจะรอคอยกระทั่งถึงวันหนึ่งนั้นที่เธอตระหนักรู้

you can’ t be happy while your heart’ s on the roam
ว่าเธอไม่สามารถสุขล้ำได้หรอกเล่า ถ้าหากหัวใจเธอคงยังร่อนเร่ไป

You can’ t be happy until you bring it home
เธอไม่สามารถเบิกบานสำราญใจ หากฤทัยเธอยังไม่กลับมาพักพิง ณ มาตุภูมิ

Home to the green fields and me once again
เช่นนั้น กลับมาเถิดหนา ยอดกานดา กลับมาสู่สรวงสวรรค์กลางผืนหญ้า กลับมาเคียงคู่อยู่ฉันตลอดไป